|
Jurisprudentie
HvJ EU, 24 maart 2011, zaak C-400/08, Europese Commissie tegen Spanje
Een paar niet-Spaanse ondernemers proberen een hypermarkt te vestigen in Catalonië. De Catalaanse Generalitat weigert de benodigde vergunning. Volgens de Spaanse regelgeving wordt bij verlening van de vergunning gekeken naar het aanbod van producten en diensten op dezelfde markt, de omzetten in deze sectoren, het marktaandeel en het ruimtebeslag van de bestaande ondernemingen. De ondernemers beklagen zich bij de Europese Commissie, die de Spaanse regering oproept de wet te wijzigen. Als dat onvoldoende gebeurt, klaagt de Commissie de Spaanse staat aan bij het Europese Hof van Justitie wegens overtreding van de dienstenrichtlijn.
Ruimtelijke ordening
LJN: BL6773, Voorzieningenrechter Utrecht, uitspraak van 2 maart 2010
De vraag die in dit arrest behandeld wordt met betrekking tot de Dienstenrichtlijn is of de Dienstenrichtlijn in de weg staat aan de ontheffingsbevoegdheid die artikel 3.22 Wro biedt. Artikel 3.22 Wet ruimtelijke ordening biedt burgemeester en wethouders de mogelijkheid ontheffing te verlenen van een bestemmingsplan.
LJN: BO6007, Voorzieningenrechter Rechtbank Rotterdam
Het nemen van een brancheringsbesluit houdt in dat per markt wordt vastgesteld welke branches of artikelgroepen op de markt worden toegelaten en hoeveel staanplaatsen per branche of artikelgroep worden toegewezen. Wanneer een meeloper (iemand die wil worden toegelaten op de markt) een artikel(groep) heeft opgegeven waarvoor een maximum wordt gesteld, zal dit voor de meeloper betekenen dat hij niet of nauwelijks voor een dagplaats in aanmerking zal komen en er ook langer over zal doen om een vaste plaats te krijgen.
De enkele omstandigheid dat in de Verordening geen limitatief opgesomde weigeringsgronden zijn opgenomen, betekent niet dat het vergunningstelsel neergelegd in de Verordening om die reden niet voldoet aan de in artikel 10, eerste en tweede lid, onder d en e, van de Dienstenrichtlijn opgenomen vereisten (vergunningvoorwaarden zijn duidelijk en ondubbelzinnig (art. 10 d) en objectief (art. 10 e). Dat het college bij de beoordeling van een aanvraag voor een vergunning enige mate van vrijheid toekomt, leidt niet, anders dan [appellante] betoogt, tot een willekeurige bevoegdheidsuitoefening. Hierbij heeft de rechtbank terecht in aanmerking genomen dat de in artikel 5 van de Verordening neergelegde weigeringsgronden dienen te worden bezien in het licht van de uit diezelfde Verordening voortvloeiende verplichtingen voor de vergunninghouder en dat de criteria waarop het vergunningstelsel is gebaseerd daarmee duidelijk en ondubbelzinnig zijn. Hierbij neemt de Afdeling verder in aanmerking dat deze criteria nader zijn uitgewerkt in Uitvoeringsinstructie 15 waarin beleid is neergelegd over onder andere de verlening van een vergunning, de weigering van een vergunning en de verplichtingen van de vergunninghouder voortvloeiend uit de Verordening.
Bouwmarkt en tuincentrum Hornbach beriep zich op de Dienstenrichtlijn om kleinere concurrenten de pas af te snijden. In Nieuwegein hadden Karwei en Gamma bezwaar gemaakt tegen een ontheffing voor Hornbach. Die kon daarmee een omheinde parkeerplaats aanleggen in een weiland met agrarische bestemming. Volgens Hornbach konden Karwei en Gamma geen bezwaar maken, omdat zij zich op puur economische motieven baseren. Maar de Raad van State wees er eind januari 2011 op dat de Dienstenrichtlijn niet van toepassing is op voorschriften inzake ruimtelijke ordening en stedebouw. De ontheffing voor Hornbach is dus definitief van de baan.
(bron: binnenlands bestuur, 8 april 2011, ‘Eigen winkel eerst’)
LJN: BL6773, Voorzieningenrechter Utrecht, uitspraak van 2 maart 2010
De vraag die in dit arrest behandeld wordt met betrekking tot de Dienstenrichtlijn is of de Dienstenrichtlijn in de weg staat aan de ontheffingsbevoegdheid die artikel 3.22 Wro biedt. Artikel 3.22 Wet ruimtelijke ordening biedt burgemeester en wethouders de mogelijkheid ontheffing te verlenen van een bestemmingsplan.
|
|
|
|
|
Lees verder