Dienstenrichtlijn
Decentrale overheden krijgen in 2009 intensief te maken met de Dienstenrichtlijn. Die Dienstenrichtlijn is op 28 december 2006 in werking getreden met als doel de nog bestaande belemmeringen van het vrij verkeer van diensten op te heffen. Concreet moeten gemeenten, provincies en waterschappen binnen deze 3 jaar nagaan of hun regelgeving in overeenstemming is met de bepalingen van de Richtlijn en deze zonodig aanpassen.

De Dienstenrichtlijn is vastgesteld, omdat de rechtstreekse toepassing van verdragsartikelen, die hieronder besproken worden, alléén niet volstaat om de bestaande belemmeringen van de interne markt op te heffen. Voor meer informatie over deze richtlijn verwijzen we u naar het dossier Dienstenrichtlijn. Hieronder vindt u meer informatie over de Verdragsartikelen.

Verdragsbeginselen
De regels omtrent het vrij verkeer van diensten zijn te vinden in de artikelen 56 t/m 62 van het EU-Werkingsverdrag (voormalig art. 49 t/m 55 van het EG Verdrag). Artikel 56 VWEU bepaalt dat beperkingen op het vrij verrichten van diensten binnen de Gemeenschap verboden zijn ten aanzien van de onderdanen der lidstaten die in een ander land van de Gemeenschap zijn gevestigd dan dat, waarin degene is gevestigd te wiens behoeve de dienst wordt verricht. Dit verbod van discriminatie naar nationaliteit heeft rechtstreekse werking en geldt ten aanzien van een ieder (lidstaat en particulier). Ook beperkingen die niet direct op nationaliteit zijn gebaseerd, maar wel hetzelfde effect hebben zijn verboden (bijvoorbeeld een woonplaatsvereiste). Uit jurisprudentie blijkt daarnaast ook dat maatregelen die zonder onderscheid toegepast worden (bijvoorbeeld het hanteren van bepaalde diplomavereisten) onder het verbod van artikel 56 VWEU kunnen vallen. Dit artikel behelst dus niet alleen een discriminatieverbod, maar eveneens een verbod van alle andere belemmeringen.