HomeDossiersVrij verkeerVoorpaginaInterne markt

Vrij verkeer

Voorpagina Personen Diensten Goederen Kapitaal Praktijk Info&Service
 

Interne markt

11-01-2010
Vier vrijheden en de interne markt
Mag Polen genetisch gemodificeerde organismen (GGO’s) die vrij verhandelbaar zijn in de EU de toegang tot de Poolse markt verbieden? Nee, daarmee maakt Polen inbreuk op de interne-marktregels, zo oordeelde het Hof van Justitie. Een verbod op producten die vrij verhandelbaar zijn in de EU belemmeren de werking van de interne markt. Wat houdt de interne markt precies in en hoe is die ontstaan?  

De interne markt is een van de belangrijkste doelstellingen die de Europese Akte in 1987 introduceert. Het doel is een ruimte zonder binnengrenzen te creëren waarin goederen, diensten, personen en kapitaal vrij kunnen circuleren. Alle hindernissen (beperkingen, vereisten, vergunningen etc.) van dat vrije verkeer moeten worden weggenomen om tot een volledige interne markt te komen. Concreet betekent dit afschaffing van alle kwantitatieve beperkingen of maatregelen van gelijke werking.

Artikel 18 EU-Werkingsverdrag (voormalig art.12 EG) vormt de basisbepaling van de interne markt. Daarin wordt gesteld dat discriminatie op grond van nationaliteit is verboden. Dit verbod wordt nader uitgewerkt en toegelicht in de andere verbodsbepalingen. Artikel 18 VWEU vormt een lex generalis ten opzichte van de overige bepalingen. De vier vrijheden zijn exclusief; er kan nooit meer dan één vrijheid van toepassing zijn. Bij de beoordeling of regelingen in strijd zijn met de interne markt wordt gekeken naar het effect van de maatregelen in plaats van naar hun bedoeling. Dit heeft tot gevolg dat ook verkapte vormen van discriminatie die wel hetzelfde effect hebben (bijvoorbeeld een woonplaatsvereiste) ook verboden zijn. Een maatregel werkt dan indirect nadeliger uit voor inwoners van andere lidstaten dan voor inwoners van de eigen lidstaat.
30-09-2009
Ontwikkeling interne markt
Ontwikkeling interne markt
De interne markt kwam in een aantal stappen tot stand. Het Verdrag van Rome uit 1958 voorzag in de oprichting van een ‘gemeenschappelijke markt’ en de toenmalige zes EEG-lidstaten kwamen overeen een douane-unie op te richten en nationale wetgevingen te harmoniseren. In 1985 publiceerde de Europese Commissie een witboek over de voltooiing van de interne markt, waarin 31 december 1992 als datum wordt gesteld waarop de interne markt een feit moest zijn. Met de Europese Akte van 1987 werd vervolg gegeven aan het witboek. De Europese Akte voerde een nieuwe Verdragsartikel in (Art. 95) dat van toepassing is op maatregelen die de interne markt verwezenlijken. Op een groot aantal interne markt-maatregelen werd door dit artikel gekwalificeerde meerderheidsbesluitvorming van toepassing, zodat maatregelen eerder goedkeuring in de Raad zouden verkrijgen. De Europese Akte formaliseerde tevens de einddatum van 31 december 1992 voor het opheffen van handelsbelemmeringen in de Gemeenschap. De gemeenschappelijke Europese (of: interne) markt is een feit sinds 1 januari 1993.

Om de interne markt verder te stimuleren heeft de Commissie in 1997 een Actieplan voor de interne markt gepubliceerd. Het doel hiervan was de totstandbrenging van de volledige en doeltreffende werking van de interne markt voor 1 januari 1999 te verbeteren. Aansluitend op dit Actieplan heeft de Commissie in 1999 een Strategie voor de interne markt voor 2000-2004 gepresenteerd. In 2003 verscheen de Internemarktstrategie – Prioriteiten 2003-2006 en de update ervan in januari 2005. Het doel van deze strategie was de interne markt te versterken om optimaal te profiteren van een uitgebreide markt van (toen) 25 lidstaten. De strategie geeft een lijst met prioriteiten en een werkschema voor de periode 2003-2006 en probeert op deze manier een impuls te geven aan de verwezenlijking van de Lissabon-strategie.