De Richtlijn stedelijk afvalwater (91/271/EEG) heeft als doel het milieu te beschermen tegen de nadelige gevolgen van de lozing van stedelijk afvalwater en van het afvalwater van bepaalde bedrijfstakken. Onder ‘stedelijk afvalwater’ wordt verstaan: huishoudelijk afvalwater, al dan niet vermengd met industrieel afvalwater en/of afvloeiend hemelwater. De richtlijn bevat minimumeisen voor het opvangen, de behandeling en de lozing van stedelijk afvalwater begeleid door een tijdschema voor de realisatie hiervan. Er staan ook voorschriften in voor de afvoer van zuiveringsslib, waaronder een verbod op de afvoer van dat slib naar oppervlaktewateren.
De Europese Richtlijn stedelijk afvalwater is in Nederland geïmplementeerd via de
Waterwet (Wtw) en de Wet milieubeheer (Wm). Indirecte lozingen - lozingen op de riolering, inclusief hemelwaterriolen en andere gemeentelijke voorzieningen voor de inzameling en het transport van afvalwater – vallen onder de Wet milieubeheer. Directe lozingen zijn ondergebracht in de Waterwet.
De Waterwet en de Wet Milieubeheer zijn van belang voor decentrale overheden, vooral voor gemeenten en waterschappen, die verantwoordelijk zijn voor het afvoeren en zuiveren van stedelijk afvalwater via het riool. Meer informatie over de inhoud en strekking van de Waterwet en de Wet milieubeheer kunt u vinden in het
Handboek Water op de website van InfoMil.
In Nederland komen de grootste problemen met de uitvoering van de eisen die voortvloeien uit de Richtlijn stedelijk afvalwater voort uit de eisen voor stikstofconcentraties. Dit heeft geologische oorzaken, maar ook de intensieve landbouw in Nederland speelt een rol. Eventuele oplossing voor dit probleem ligt op het gebied van duurzaamheid (bijvoorbeeld op het gebied van bemesting en uitstoot van auto’s).
De stichting RIONED, de koepelorganisatie voor de gemeentelijke watertaken, fungeert als belangenbehartiger en als kenniscentrum en biedt informatie over riolering voor professionals. Daarnaast bestaat er een
publiekssite over riolering.
