Wet- en regelgeving
In december 2008 is de richtlijn voor strafrechtelijke verplichtingen voor milieudelicten in werking getreden. Twee jaar later moesten de lidstaten de richtlijn hebben geïmplementeerd. Door een wijziging in het Wetboek van Strafrecht is dit in Nederland tijdig gebeurd.
In de richtlijn zijn delictomschrijvingen opgenomen, waardoor ze een precedent vormt voor toekomstige, communautaire – gemeenschappelijke – strafwetgeving. Voorbeelden van milieudelicten zijn:
- Ioniserende straling in de lucht, grond of het water brengen;
- Afvalstoffen onzorgvuldig inzamelen, vervoeren, hergebruiken of verwijderen;
- Een bedrijf exploiteren waar een gevaarlijke activiteit wordt verricht of waar gevaarlijke stoffen worden opgeslagen of gebruikt;
- Kernmateriaal of andere gevaarlijke radioactieve stoffen produceren, bewerken, hanteren, gebruiken, voorhanden hebben, opslaan, vervoeren, in- en uitvoeren en verwijderen.
Juridische achtergrond
De richtlijn vervangt het oude kaderbesluit over milieubescherming door strafrecht. Het Hof verklaarde, in een proces tussen de Raad en de Commissie het kaderbesluit op grond van de derde pijler – Potentiële en Justitiële Samenwerking in Strafzaken (PJSS) – nietig. Doel en inhoud van het kaderbesluit, vielen volgens het Hof onder communautaire bevoegdheden op het gebied van de eerste pijler – Milieu. De Commissie kreeg gelijk. De mogelijkheid werd gecreëerd om strafrechtelijke maatregelen op te nemen in communautaire richtlijnen.
